ΑΥΤΙΣΜΟΣ, ΑΥΤΙΣΜΟΣ ΑΣΠΕΓΚΕΡ & ΥΛΑ........Νησίδες ιδιοφυΐας

Η εξαιρετική δεινότητα στην τέχνη και η καταπληκτική μνήμη συνοδεύουν συχνά τον αυτισμό και άλλες "διαταραχές" της ανάπτυξης.

Ο Κιμ Πικ, έχει αποστηθίσει 7.600 βιβλία, καθώς και όλους τους ταχυδρομικούς κώδικες, τους κώδικες περιοχών, τα ονόματα των εθνικών οδών που οδηγούν σε όλες τις μεγάλες πόλεις και τα ονόματα όλων των τηλεοπτικών σταθμών των ΗΠΑ
Ο Λέσλι Λέμκε είναι βιρτουόζος στο πιάνο. Στα 14 χρόνια του έπαιξε χωρίς κανένα λάθος το κοντσέρτο νούμερο 1 του Τσαϊκόφσκι, μερικές ώρες αφότου το είχε ακούσει μια φορά σε τηλεοπτική εκπομπή. Δεν είχε κάνει ποτέ του μάθημα πιάνου, ούτε και έκανε μετά απ' αυτό. Είναι τυφλός, πάσχει από διαταραχές της ανάπτυξης και ημιπληγία. Συνθέτει, παίζει και τραγουδά σε κοντσέρτα τόσο μέσα στις ΗΠΑ όσο και στο εξωτερικό.

Ο αυτιστικός Ρίτσαρντ Γουόρο είναι διεθνώς γνωστός ζωγράφος. Ο Κιμ Πικ που πάσχει από διαταραχές της ανάπτυξης και βασίζεται στον πατέρα του για πολλές από τις καθημερινές του ανάγκες είναι μια κινητή εγκυκλοπαίδεια. Αυτός ήταν η έμπνευση για το σενάριο της ταινίας του 1988 «Ο άνθρωπος της βροχής» με τον Ντάστιν Χόφμαν.

Ο Λέμκε, ο Γουόρο και ο Πικ πάσχουν όλοι από σύνδρομο ιδιοφυΐας, μια ασυνήθιστη, αλλά εκπληκτική κατάσταση, κατά την οποία άνθρωποι με διάφορες διαταραχές της ανάπτυξης, συμπεριλαμβανόμενου του αυτισμού, επιδεικνύουν νησίδες ικανότητας και ιδιοφυΐας που έρχονται σε τρανταχτή αντίθεση με την κατά τα άλλα πνευματική τους αναπηρία. Το σύνδρομο αυτό παρατηρείται σε έναν στους 10 αυτιστικούς και περίπου σε 1 στους 2.000 ανθρώπους με εγκεφαλική βλάβη ή πνευματική καθυστέρηση. Από τις γνωστές περιπτώσεις του συνδρόμου, περίπου οι μισοί είναι αυτιστικοί και οι υπόλοιποι έχουν κάποιου είδους διαταραχές της ανάπτυξης.

Το σύνδρομο ιδιοφυΐας (savant syndrome) παραμένει σε μεγάλο βαθμό ένα μυστήριο. Ωστόσο, η πρόοδος στην απεικόνιση του εγκεφάλου επιτρέπει μια πιο πλήρη εικόνα του φαινομένου και δείχνει να υποστηρίζει τη θεωρία σύμφωνα με την οποία σχεδόν πάντα απαιτείται βλάβη του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου για να παρουσιαστεί. Επιπλέον, νέες αναφορές για ξαφνική εμφάνιση του συνδρόμου ιδιοφυΐας σε ανθρώπους που παθαίνουν ένα είδος γεροντικής άνοιας έχουν αυξήσει την πιθανότητα κάποιες πλευρές αυτής της ιδιοφυΐας να είναι σε λανθάνουσα κατάσταση μέσα σε όλους μας.

Στην ε
Αυτός ο καταπληκτικός πίνακας είναι ένα από τα έργα του αυτιστικού Ρίτσαρντ Γουόρο
πιστημονική βιβλιογραφία από την πρώτη γνωστή περίπτωση συνδρόμου ιδιοφυΐας το 1789 μέχρι σήμερα είναι καταγεγραμμένες μόνο 100 περιπτώσεις. Το σύνδρομο αυτό εμφανίζεται σε ανθρώπους με δείκτη νοημοσύνης (IQ) μεταξύ 40 και 70, αν και έχει παρουσιαστεί και σε άτομο με δείκτη 114. Πλήττει δυσανάλογα περισσότερους άντρες απ' ό,τι γυναίκες με αναλογία περίπου 5 προς 1 και εμφανίζεται συνήθως εκ γενετής, αλλά και αργότερα στη ζωή μετά από κάποια ασθένεια (όπως η εγκεφαλίτιδα) ή μετά από τραυματισμό του εγκεφάλου.

Οι δεξιότητες που αναδείχνει το σύνδρομο ιδιοφυΐας είναι περιορισμένες και συνήθως εδράζονται στο δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου. Είναι κυρίως ικανότητες που δε σχετίζονται με σύμβολα και το χειρισμό τους, αλλά αφορούν την τέχνη και τις οπτικές και κινητικές λειτουργίες. Περιλαμβάνουν τη μουσική, τη ζωγραφική, την αριθμητική, ορισμένα είδη υπολογισμών και μια πλειάδα άλλων ικανοτήτων, όπως η έφεση στη μηχανική και τις κατασκευές. Αντίθετα, οι ικανότητες που εδράζονται στο αριστερό ημισφαίριο είναι εκείνες που εμπεριέχουν αλληλουχίες, λογική και χρήση συμβόλων.

Οι μουσικά ιδιοφυείς έχουν τέλεια αίσθηση του τόνου και παίζουν με εξαιρετική άνεση. Συχνά, άγνωστο γιατί, είναι τυφλοί και πνευματικά καθυστερημένοι, όπως ο Λέμκε. Οι οπτικά ιδιοφυείς εκφράζουν την ικανότητά τους κυρίως μέσω της ζωγραφικής, αλλά και της γλυπτικής, όπως ο Αλόνζο Κλέμονς, που μπορεί να δει για μια στιγμή ένα άλογο να τρέχει στην οθόνη της τηλεόρασης και 20 λεπτά μετά να έχει κατασκευάσει ένα τέλειο κέρινο γλυπτό αντίγραφο του ζώου που είδε. Οι μαθηματικά ιδιοφυείς μπορούν να κάνουν πράξεις εξαιρετικά γρήγορα, αλλά και να υπολογίσουν με ακρίβεια το χρόνο πολλά χρόνια στο μέλλον ή στο παρελθόν. Σπάνια, το σύνδρομο ιδιοφυΐας εμφανίζεται με την ικανότητα απομνημόνευσης πολλών γλωσσών, χωρίς όμως ταυτόχρονη κατανόησή τους. Επίσης σπάνιες είναι οι περιπτώσεις ιδιαίτερης οσφρητικής και απτικής ικανότητας.

Οι
Τα τελευταία χρόνια οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι ορισμένοι ασθενείς που πάσχουν από ένα είδος άνοιας μπορούν να ζωγραφίζουν πολύ καλά, ενώ πριν δεν είχαν τέτοιο ταλέντο, όπως η 64χρονη που ζωγράφισε τον πίνακα με τα άλογα. Το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου τους συνήθως έχει πάθει βλάβη. Οπως δείχνει και η εικόνα αριστερά, αυξημένη ροή αίματος (κόκκινο) παρουσιάζεται στο δεξιό ημισφαίριο που θεωρείται πηγή των καλλιτεχνικών τους ικανοτήτων
ικανότητες όσων πάσχουν από σύνδρομο ιδιοφυΐας συνδέονται πάντοτε με μια εκπληκτική ικανότητα απομνημόνευσης. Παρ' όλα αυτά, οι άνθρωποι με το σύνδρομο αυτό ποικίλλουν πάρα πολύ ως προς το επίπεδο της ιδιαίτερης ικανότητας που έχουν. Οι περισσότεροι δείχνουν απλώς μια μονομανία και μέτρια επιδεξιότητα π.χ. στην απομνημόνευση αριθμών αυτοκινήτων ή αποτελεσμάτων αθλητικών αγώνων. Αρκετοί εμφανίζουν το ιδιαίτερο ταλέντο τους σε επίπεδο σαφέστατα υψηλότερο απ' ό,τι θα περίμενε κανείς από ανθρώπους με τις δικές τους αναπηρίες. Λίγοι δείχνουν σε τέτοιο βαθμό την ιδιαίτερη ικανότητά τους που θα διακρίνονταν ακόμα και μεταξύ των αντίστοιχων ταλέντων του γενικού πληθυσμού. Στην τελευταία κατηγορία δεν είναι εν ζωή σήμερα περισσότεροι από 50.

Ανεξάρτητα από τις ικανότητές τους, οι πάσχοντες από σύνδρομο ιδιοφυΐας, τις διατηρούν και συχνά τις αναπτύσσουν παραπέρα. Οταν το συγγενικό και γενικότερο περιβάλλον τούς υποστηρίζει και τους φροντίζει κατάλληλα, μπορούν μέσα από την έκφραση των δεξιοτήτων τους να νιώσουν ικανοποίηση και να κοινωνικοποιηθούν ως ένα βαθμό.

Επιστημονικές παρατηρήσεις των τελευταίων ετών σε ανθρώπους που έπαθαν γεροντική άνοια του βρεγματικού λοβού, έδειξαν ότι ορισμένοι απ' αυτούς που εμφάνισαν βλάβη κυρίως στο αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου απόκτησαν ξαφνικά ικανότητες στη ζωγραφική και τη μουσική ανάλογες με εκείνες των ατόμων με διαταραχές στην ανάπτυξη. Το γεγονός αυτό γέννησε στους ερευνητές την ελπίδα ότι σύντομα θα μπορέσουν να προσδιορίσουν τα νευρολογικά χαρακτηριστικά του φαινομένου. Παράλληλα γέννησε και ελπίδες για ενεργοποίηση ενός λανθάνοντος πνευματικού δυναμικού που ίσως υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους.

Πειράματα μαγνητικού ερεθισμού του εγκεφάλου που έγιναν σε 17 υγιείς ανθρώπους έδειξαν ότι μόνο σε δύο απ' αυτούς εμφανίστηκαν παροδικά κάποιες δεξιότητες ανάλογες με εκείνες των ατόμων με σύνδρομο ιδιοφυΐας. Ενδεχομένως οι ιδιαίτερες ικανότητες να υπάρχουν και σε πολλούς υγιείς ανθρώπους, αλλά να καταπιέζονται κάτω από την κυριαρχία του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου και των ανώτερων λειτουργιών που αυτό εξυπηρετεί. Το σύνδρομο ιδιοφυΐας ίσως να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε βαθύτερα τόσο τη λειτουργία του εγκεφάλου όσο και το δυναμικό του είδους μας.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

Σελίδα 7
Copyright © 1997-2010 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Κυριακή 4 Αυγούστου 2002
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σελίδα 7
ΕΝΘΕΤΗ ΕΚΔΟΣΗ: "7 ΜΕΡΕΣ ΜΑΖΙ"
ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Μαθήματα Μουσικής-Δημιουργίας

Μαθήματα πιάνου, αρμονίου, μουσικής προπαιδείας, οργανογνωσίας, τραγουδιού:

Σε παιδιά ηλικίας 3-10 ετών. Μέσα από βιωματικά παιχνίδια προσαρμοσμένα σε ατομικό ιδιαίτερο μάθημα ή και ομαδικό ολιγομελές τμήμα. Για να γνωρίσει το παιδί εναν θαυμαστό κόσμο...τον κόσμο της μουσικής.


Μαθήματα πιάνου, φωνητικών, κρουστών,μουσικής τεχνολογίας και σύνθεσης:

Σε ηλικίες άνω των 8 ετών. Είναι μια πολύ καλή ηλικία να ξεκινήσει το παιδί το "χτίσιμο" του δικόυ του κόσμου. Στη μουσική τεχνολογία- σύνθεση μαθαίνουμε πώς να βάζουμε σε σειρά τις γνώσεις μας και να ενορχηστρώνουμε, με απλά προγράμματα μουσικής αρχικά και αργότερα με πίο πολύπλοκα & εξειδικευμένα τις δικές μας ιδέες.


Μαθήματα πιάνου, τραγουδιού, κρουστών, και ηχοθεραπεία:

Σε παιδιά με ιδιαιτερότητες κάθε ηλικίας. Παιδιά με δικαίωμα στη τέχνη, που μέσα από αυτή μαθαίνουν να ελέγχουν τις κινήσεις και το σώμα τους. Μαθαίνουν ότι η ομορφιά της φαντασίας τους μπορεί να ζωντανέψει μέσα από τους ήχους "μαγικών" μουσικών οργάνων (μεταλόφωνα, ξυλόφωνα και πολλά άλλα ήδη διαθέσιμα) δίνοντας τους την ευκαιρία για ένα ακόμα τρόπο επικοινωνίας, αλλά και χαράς...

Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλώ επικοινωνήστε στο mail:
vasiamusic-orff@yahoo.gr


Περιοχή Αργολίδος και περιχώρων

Autistic Child Makes Music with Intention

Autistic Genius(αυτιστικό παιδί-τζίνι)

BBC Children in Need Music Therapy

Είναι μόνο 5 ετών!Πιανίστριες...Αλλά οι γνώμες διχάζονται...

Οι γνώμες διχάζονται...Κάποιοι βλέπουν ένα ρομπότ να παίζει,άλλοι ένα ταλέντο...
Παρακαλώ πείτε μου τη γνώμη σας πάνω στο θέμα αυτό.Τι προτιμάτε;Ένα 5 ετών παιδί να δημιουργεί μέσα από τη φαντασία του ή να παίζει απίστευτο πιάνο;

Τρίχρονοι Ντράμερ;Εντυπωσιακό!

Είναι εκπληκτικό πως τα παιδιά αναπτύσσουν δυνατότητες που οι μεγάλοι ούτε καν φαντάζονται...κάποτε ήταν και οι ίδιοι σε αυτή την ηλικία και μπορούσαν να αφομοιώνουν εξίσου καλά τη μουσική χωρίς να έχουν αναπτύξει πλήρως τη γλωσσική επικοινωνία!Έχοντας λοιπόν την ανάγκη να παίξουν και να δημιουργήσουν, όταν τους δίδεται η ευκαιρία,το αποτέλεσμα είναι θαυμάσιο. Δώστε την ευκαιρία στα παιδιά σας...Κάντε τους ένα πολύτιμο δώρο που όταν μεγαλώσουν θα σας ευχαριστούν γιαυτό...Δώστε τους την ευκαιρία να γνωρίσουν τη μουσική...Ποτέ δεν είναι αργά αλλά και ποτέ δεν είναι νωρίς...
Δείτε τα βίντεο...όσοι έχετε παιδιά θα αντριχιάσετε και όσοι δεν έχετε και αγαπάτε τη μουσική θα εκπλαγείτε!!!








και το εκπληκτικό...Ενός έτους!!!!!είναι εντυπωσιακό το πως χειρίζεται τα χέρια του με πλήρη επίγνωση του τί να κάνει τις μπακέτες...ακόμα και αν πούμε ότι είναι μια κλασική περίπτωση μίμησης. Κάποιος εύλογα θα πεί ότι είναι επικύνδυνο. Στο συγκεκριμένο βίντεο ναι γιατί οι μπακέτες είναι οι κλασικές...Υπάρχουν όμως πολλά είδη... κάποια από αυτά έχουν μπροστά μαξιλαράκια ή ένα ειδικό μαλακό υλικό που εξασφαλίζει την αποφυγή ατυχήματος.

disney fantasia dance of the hours 3 hippopotamus

Μουσική Τεχνολογία.-Μέρος 1ο Εισαγωγή

Ως πτυχιούχος μουσικής τεχνολογίας σήμερα θα σας μιλήσω λίγο για τη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή στη μουσική δημιουργία.
Η μουσική, διαφοροποιείται από τις άλλες τέχνες διότι πάντα ακολουθεί την εξέλιξη της τεχνολογίας σε όποιες εποχές και αν κοιτάξουμε.
Για παράδειγμα το πιάνο, ή αλλιώς κλειδοκύμβαλο, κατηγορήθηκε στη "γέννησή" του το 19ο αιώνα σαν επικίνδυνα νεωτεριστικό και αιτία ήταν η κορυφαία για την εποχή μηχανική τεχνολογία του. Λίγα χρόνια αργότερα το αγαπημένο σε πολλούς πιάνο έγινε ένα παραδεκτό φυσικό όργανο με "μαγικό" ήχο που αγγίζει τις ψυχές μας.
Η αναλογική ηλεκτρονική μουσική στη δεκαετία του 1950 βοήθησε στη δημιουργία του ροκ εν ρολ και του πλήθους από παρακλάδια της τα οποία με τη σειρά τους κατηγορήθηκαν ότι απομακρύνουν τη μουσική από το φυσικό της ήχο. Υπάρχει όμως φυσικός ήχος;

Ο Γεώργιος Μαντούκ Αποστολάκης προλογίζοντας το βιβλίο του Δημήτριου Αδάμ με τίτλο "Προγραμματίζοντας σε midi" λέει:

"Κατά τη ταπεινή μου γνώμη κάθε όργανο ενσωματώνει την τεχνολογία του τόπου και της εποχής του,απλά στα μεταγενέστερα στάδια της ζωής του φτάνει να θεωρείται φυσικό και δεδομένο από τις επόμενες γενιές που δεν αναρωτιούνται αν θα έπρεπε να υπάρχει ή ότι η προέλευσή του έχει κάτι το ύποπτο με σκοπό τη καταστροφή της μουσικής(ναι, έχουν ακουστεί και τέτοια σχόλια κατά καιρούς)!
Με εξαίρεση την ανθρώπινη φωνή- το μόνο στ' αλήθεια φυσικό όργανο(αλλά επιτρέψτε μου να κάνω ένα προσωπικό σχόλιο πάνω σε αυτό: γιατί να μην θεωρήσουμε και τον ανθρώπινο οργανισμό , μηχανικά και τεχνολογικά εξελίξιμη βιολογική μορφή);-
όλοι οι υπόλοιποι ήχοι σε όποια μουσική και αν χρησιμοποιούνται παράγονται από τον άνθρωπο με τη χρήση τεχνολογίας και με υλικά που βρίσκονται στη φύση, από το καλάμι που θα χρησιμοποιηθεί στη κατασκευή ενός αυλού μέχρι το πυρίτιο που θα δώσει τα τσιπάκια για ένα συνθεσάιζερ.Θεωρώ ευτύχημα ότι στη μουσική μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ήχους και όργανα από τόσες διαφορετικές εποχές, τόπους και τεχνολογικά στάδια, με μόνο όριο την ίδια μας τη φαντασία".

Είχα την τύχη να έχω ένα σπουδαίο δάσκαλο κατά την φοίτησή μου στο τμήμα της Μουσικής Τεχνολογίας.Και αυτός ήταν ο Δημήτριος Αδάμ.Ένας άνθρωπος που μας μετέδωσε την ελευθερία και τις δυνατότητες που μπορούμε να έχουμε χρησιμοποιώντας τα μυριάδες εργαλεία της midi γλώσσας και μέσα από αυτή μας βοήθησε να βρούμε τη "προσωπική μας ταυτότητα" έκφρασης.
Όταν αποδέχτηκα και εγώ τη χρησιμότητα του υπολογιστή στη μουσική δημιουργία, ξεκίνησα ένα μεγάλο ταξίδι που ακόμα συνεχίζεται στους δρόμους της ατέρμονης πιά για μένα μελωδικής φαντασίας...(συνεχίζεται)

Η μουσική ως φάρμακο

Οι μαθηματικοί λόγοι οι οποίοι διέπουν τα βασικά (πυθαγόρεια) μουσικά διαστήματα, που προέρχονται από την αρμονική διαίρεση του μονοχόρδου (1:2 - διάστημα ογδόης, 2:3 - διάστημα πέμπτης, 3:4 - διάστημα τετάρτης), διέπουν και τις σωματομετρικές αναλογίες του ανθρώπινου σώματος, αλλά και άλλων φυσικών κατασκευών όπως π.χ. ο κοχλίας, τα φύλλα των δένδρων, τα φτερά της πεταλούδας. Στην εικόνα, Δορυφόρος του Πολύκλειτου (5ος αι.).

από τον

ΘΑΝΑΣΗ ΔΡΙΤΣΑ

Η θεραπευτική δράση της μουσικής έχει τις ρίζες της στην αρχαία ελληνική παράδοση αλλά και σε παραδόσεις άλλων μεγάλων λαών της ευρύτερης Ανατολής. Πρώτοι οι Πυθαγόρειοι εξέτασαν τη σχέση μουσικών ήχων και αριθμών και διαπίστωσαν ότι οι αριθμοί που διέπουν την αρμονία ενός διατεταγμένου υλικού κόσμου παίζουν τον ίδιο ρόλο και στην τέχνη της μουσικής.

Είναι ενδιαφέρον ότι οι ίδιοι μαθηματικοί λόγοι που διέπουν τα βασικά (πυθαγόρεια) μουσικά διαστήματα, που προέρχονται από την αρμονική διαίρεση του μονοχόρδου (1:2 - διάστημα ογδόης, 2:3 - διάστημα πέμπτης, 3:4 - διάστημα τετάρτης), διέπουν και τις σωματομετρικές αναλογίες του ανθρώπινου σώματος αλλά και άλλων φυσικών κατασκευών όπως π.χ. ο κοχλίας, τα φύλλα των δένδρων, τα φτερά της πεταλούδας και πλείστες άλλες φυσικές δομές. Υπάρχουν μαρτυρίες ότι η σχολή των Πυθαγορείων χρησιμοποιούσε μουσικούς ήχους για θεραπεία ασθενών με βάση την άποψη ότι η αρμονία της μουσικής μπορεί να αποκαταστήσει τη διαταραγμένη ψυχοσωματική ισορροπία του ασθενούς. Η ιδιότητα της μουσικής να θεραπεύει τονίζεται επίσης από τον Πλάτωνα σε πολλά έργα του (Τίμαιος, Πολιτεία, Νόμοι), μάλιστα ο Πλάτων θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ο πρώτος επίσημος «συνταγογράφος» μουσικής στην αρχαιότητα, αφού προτείνει ως κατεξοχήν θεραπευτικό μουσικό τρόπο τον δώρειο τρόπο (αρχαία μουσική κλίμακα που οι μουσικολόγοι σήμερα πιστεύουν ότι αντιστοιχεί περίπου στον πρώτο ήχο της βυζαντινής μουσικής).

Στο εργαστήρι Μουσικών Οργάνων του Νίκου Μπρα, εκτός από τον ίδιο διακρίνονται να παίζουν σε αντίγραφα οργάνων της αρχαιότητας ο Θ. Δρίτσας, ο Γ. Χατζής και ο Ι. Χατζής (φωτ.: Γ. Ασημακόπουλος).

Στο εργαστήρι Μουσικών Οργάνων του Νίκου Μπρα, εκτός από τον ίδιο διακρίνονται να παίζουν σε αντίγραφα οργάνων της αρχαιότητας ο Θ. Δρίτσας, ο Γ. Χατζής και ο Ι. Χατζής (φωτ.: Γ. Ασημακόπουλος).

Μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα οι επιστήμονες δεν είχαν παρατηρήσει και μελετήσει συστηματικά τις επιδράσεις της μουσικής σε παραμέτρους της λειτουργίας του ανθρώπινου σώματος. Oμως στις αρχές της δεκαετίας του '50, στις ΗΠΑ, δημιουργήθηκε μια σύνθετη επιστημονική ομάδα (Αμερικανική Εταιρεία Μουσικοθεραπείας), η οποία αποτέλεσε τον πρώτο επίσημο πυρήνα κλινικής εφαρμογής και έρευνας της μουσικοθεραπείας. Πρέπει εδώ να αναφέρει κανείς ότι η δημιουργία της εταιρείας αυτής βασίσθηκε σε μία απλή κλινική παρατήρηση που έδειχνε ότι, σε νοσοκομεία των ΗΠΑ στα οποία νοσηλεύονταν τραυματίες βετεράνοι του B΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η ανάρρωση ασθενών ήταν ταχύτερη σε θαλάμους που υπήρχε «ζωντανή μουσική» σε σχέση με θαλάμους χωρίς μουσική. Η μουσικοθεραπεία, είτε με τη μορφή της ενεργούς μουσικοθεραπείας είτε με την απλούστερη μορφή της ακρόασης μουσικής (δηλ. μουσικής φάρμακο1), απαιτεί ειδική και μακροχρόνια εκπαίδευση. Οι κυριότερες διαφορές μεταξύ των δύο αυτών θεραπευτικών παρεμβάσεων είναι ότι στην περίπτωση της μουσικής - φάρμακο χρησιμοποιείται προεπιλεγμένη μουσική ως έτοιμο ακρόαμα, δεν απαιτείται παρουσία εξειδικευμένου μουσικοθεραπευτή και δεν χρησιμοποιείται μουσικός αυτοσχεδιασμός με φωνή η όργανα μουσικοθεραπείας όπως αυτά χρησιμοποιούνται στην ενεργό μουσικοθεραπεία.

Την τελευταία δεκαετία με την πρόοδο της μαγνητικής τομογραφίας και την εμφάνιση της τομογραφίας εκπομπής ποζιτρονίων (PET) έχει γίνει δυνατή η εξονυχιστική μελέτη των επιδράσεων της μουσικής στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Τα συμπεράσματα της έρευνας αυτής έχουν κινητοποιήσει αισθητά πολλούς κλινικούς γιατρούς σε διάφορες ειδικότητες, πού χρησιμοποιούν τη μουσική ως συμπληρωματικό θεραπευτικό μέσο.

Στόχοι και εφαρμογές της μουσικοθεραπείας στην ιατρική είναι γενικά: η αντιμετώπιση του πόνου, η αντιμετώπιση του ψυχοσωματικού στρες, η βοήθεια της μητέρας στον τοκετό, η χρήση στις μονάδες πρόωρων βρεφών, η βοήθεια στη μετεγχειρητική ανάρρωση, η ανακουφιστική θεραπεία καρκινοπαθών, οι εφαρμογές σε μονάδες εντατικής θεραπείας καρδιοπαθών, οι εφαρμογές στη νόσο aλτσχάιμερ, η αντιμετώπιση της κατάθλιψης, η βελτίωση της επικοινωνίας ψυχιατρικών ασθενών και πλείστες άλλες εφαρμογές. Οπωσδήποτε, γενικό στόχο της μουσικοθεραπείας αποτελεί η αύξηση της αισιόδοξης στάσης και της θετικής σκέψης στα προβλήματα της ζωής, στοιχεία που συμβάλλουν στην ενίσχυση του ανοσοβιολογικού συστήματος.

Εγκέφαλος και μουσική

Εικόνα τομογραφίας ποζιτρονίου (ΡΕΤ scan) εγκεφάλου κατά τη διάρκεια μουσικής ακρόασης α) ευχάριστων (σύμφωνων) συνηχήσεων (αριστερά) και β) δυσάρεστων (διάφωνων) συνηχήσεων (δεξιά). Εμφανής είναι η διαφορά στην ενεργοποίηση εγκεφαλικών κέντρων.

Από την 16η εβδομάδα της κύησης το έμβρυο μπορεί να αντιδρά σε εξωγενείς ήχους. Η ακοή είναι η πρώτη αίσθηση πού αναπτύσσεται και η τελευταία που εξαφανίζεται στη διάρκεια της ζωής μας. Τα έμβρυα αντιλαμβάνονται με επάρκεια την αναπνοή της μητέρας, τις κινήσεις και τη φωνή της όταν μιλάει ή τραγουδάει. Επίσης οι παλμικοί ήχοι της ροής του αίματος στην ομφαλική αρτηρία μπορούν να γίνονται αντιληπτοί από το έμβρυο κατά τη διάρκεια της ενδομήτριας ζωής και για ηχητικές συχνότητες μικρότερες των 500 χερτς τα επίπεδα έντασης του ήχου κυμαίνονται μεταξύ 70-80 ντεσιμπέλ. To έμβρυο ακούει τον ρυθμικό ήχο της καρδιάς της μητέρας περίπου 26 εκατομμύρια φορές. Η αντίληψη του ρυθμού αυτού ασκεί ένα είδος προστασίας στον άνθρωπο και συνδέεται με την ασφάλεια που παρέχει το μητρικό περιβάλλον. Είναι δε πολύ μεγάλης σημασίας για τη ζωή και την ανάπτυξή μας.

Μια σημαντική διαδικασία εκμάθησης ήχων λαμβάνει χώρα μέσα στη μήτρα και η μεταβίβαση ήχων και ρυθμών από τη μητέρα στο έμβρυο δίνει απαραίτητες πληροφορίες για την ανάπτυξη του εγκεφαλικού ιστού του εμβρύου. Σύμφωνα με τις πρόσφατες μελέτες της ομάδας του ψυχολόγου Ριγκέτι, το νεογνό μπορεί να διακρίνει ενδομήτριους ήχους της δικής του μητέρας σε σχέση με ήχους άλλης μητέρας και επίσης να αντιδρά στις μεταβολές του καρδιακού παλμού και των κινήσεων. Μία ανάλυση σε 212 ερευνητικές μελέτες που αφορούσαν δίδυμα άτομα έδειξε ότι οι κοινές ακουστικές εμπειρίες της ενδομήτριας ζωής εξηγούν κατά περίπου 20% την υψηλή συσχέτιση μεταξύ του δείκτη νοημοσύνης των διδύμων που μεγαλώνουν ξεχωριστά. Eτσι, φαίνεται ότι οι ακουστικές εμπειρίες του εμβρύου αποτελούν το κυριότερο ερέθισμα για την ανάπτυξη του εγκεφαλικού φλοιού.

Οι μελέτες του aμερικανού αναισθησιολόγου Φρεντ Σβαρτς στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης νεογνών και πρόωρων βρεφών του νοσοκομείου Πιέντμοντ στην Ατλάντα των ΗΠΑ έδειξαν ότι νανουρίσματα με τη φωνή της μητέρας ή μουσικοί ήχοι που προσομοιάζουν με ήχους του εμβρυϊκού περιβάλλοντος βοηθούν στην ταχύτερη απόκτηση βάρους, την ταχύτερη ανάπτυξη της περιμέτρου της κεφαλής και τη γρηγορότερη έξοδο από τη μονάδα εντατικής θεραπείας πρόωρων νεογνών σε σχέση με νεογνά που δεν εκτίθενται σε αυτούς τους ήχους. Στο πλαίσιο της εργασίας του γιατρού Σβαρτς τοποθετούνται ειδικά μικρά ηχεία στις βρεφοκοιτίδες, τα οποία μεταδίδουν σε 24ωρη βάση μουσική ειδικά επιλεγμένη για το σκοπό αυτόν μέσω κεντρικού συστήματος αναμετάδοσης. Σημαντικές μελέτες έδειξαν ότι οι ήχοι που προαναφέρθηκαν αλλά και το νανούρισμα με τη φωνή της μητέρας μπορεί να μειώνει τους καρδιακούς παλμούς, να αυξάνει τον κορεσμό του αρτηριακού αίματος σε οξυγόνο και να βοηθάει στην ταχύτερη απόκτηση βάρους στα πρόωρα βρέφη.

Φαίνεται ότι η επίδραση της μουσικής, κυρίως μέσω του ρυθμού, αφορά ενστικτώδεις λειτουργίες που σχετίζονται με το οντολογικά αρχέγονο κομμάτι του ανθρώπινου εγκεφάλου. Νευροανατομικές παρατηρήσεις έδειξαν ότι οι κοχλιακοί πυρήνες, σημαντικός σταθμός στη διαδρομή του ακουστικού νεύρου στο επίπεδο γέφυρας-στελέχους του εγκεφάλου, γειτνιάζουν με σημαντικούς αυτόνομους πυρήνες που αποτελούν κέντρα ρύθμισης αναπνοής και κυκλοφορίας. Πιθανώς λοιπόν, με τον μηχανισμό φαινομένου συντονισμού δηλαδή παράλληλης διέγερσης γειτονικών νευρώνων, εξηγείται η αύξηση της συχνότητας της αναπνοής και του καρδιακού παλμού κατά την ακρόαση μιας γρήγορης μουσικής αγωγής και, αντίθετα, η ελάττωση της καρδιακής και της αναπνευστικής συχνότητας κατά την ακρόαση μιας αργής μουσικής αγωγής. Αυτή η πρωταρχική επίδραση της μουσικής μέσω του ρυθμού συμβαίνει χωρίς τον έλεγχο της συνείδησης και αφορά όλους τους ανθρώπους ανεξάρτητα από φυλή και καταγωγή, είναι δηλαδή διαχρονικό και διαπολιτισμικό χαρακτηριστικό. Σε ένα δεύτερο επίπεδο η κατανόηση της διαδοχής των τόνων και της μουσικής αρχιτεκτονικής απαιτεί τη συμμετοχή υψηλής εξειδίκευσης ανώτερων κέντρων στο επίπεδο του εγκεφαλικού φλοιού, όπου εδώ η λειτουργία αυτή είναι συνειδητή (δηλαδή στο σημείο αυτό χρησιμοποιείται η «ακουστική παιδεία» που ο καθένας έχει αποκτήσει).

Με βάση την παραπάνω επιστημονική εξήγηση φαίνεται να ευσταθεί απόλυτα ο όρος «νιώσε τον ρυθμό» (γνωστό και αγγλιστί ως feel the beat), διότι όλοι οι άνθρωποι μπορούν να νιώσουν τον ρυθμό, αντίθετα δεν μοιάζει να υπάρχει ενιαία λογική στον όρο π.χ. νιώσε τη μελωδία, διότι λόγω διαφορετικής παιδείας η αντίληψη της μελωδικής-αρμονικής γραμμής διαφέρει από άτομο σε άτομο. Αποκαλυπτική έρευνα που έγινε στο τμήμα Γνωστικών Νευροεπιστημών του Πανεπιστημίου ΜακΓκιλ στο Μόντρεαλ του Καναδά, με τη βοήθεια τομογραφίας δέσμης ποζιτρονίου, έδειξε ότι γλωσσικά και μουσικά ερεθίσματα μπορεί να ακολουθούν διαφορετικές οδούς νευρωνικής αγωγής στον ανθρώπινο εγκέφαλο, έτσι ώστε έπειτα από σοβαρά αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια πολλοί ασθενείς διατηρούν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται μουσικά κομμάτια και να τραγουδούν, ενώ έχουν χάσει την ικανότητα του λόγου: δηλαδή μπορεί να παρουσιασθεί αφασία αλλά όχι αμουσία. Επίσης, με τη βοήθεια της σύγχρονης απεικονιστικής τεχνολογίας έχουν αποκρυπτογραφηθεί εγκεφαλικές περιοχές που σχετίζονται με το αίσθημα ευχάριστο-δυσάρεστο κατά την ακρόαση μουσικής και οι σχέσεις τους με την ακρόαση σύμφωνων-διάφωνων μουσικών διαστημάτων.

Πηγή: ΘΑΝΑΣΗΣ ΔΡΙΤΣΑΣ - kathimerini.gr

Η μουσική κάνει τα παιδιά ευφυέστερα

Δημοσιευμένο στο edra.gr



Η μουσική κάνει τα παιδιά ευφυέστερα



Ερευνητική εργασία που έγινε από Καναδούς είναι η πρώτη που επισημαίνει τη διαφοροποίηση στην ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών που αποκτούν από πολύ μικρή ηλικία μουσική παιδεία.



Επηρεάζει θετικά την ανάπτυξη του εγκεφάλου τους



Η μουσική φαίνεται πως επηρεάζει την ανάπτυξη του εγκεφάλου των μικρών παιδιών. Οι πρώτες ενδείξεις που έχουν στα χέρια τους οι επιστήμονες δείχνουν ότι ο εγκέφαλος των παιδιών που κάνουν μαθήματα μουσικής αντιδρά με διαφορετικό τρόπο απ' ό,τι ο εγκέφαλος παιδιών που δεν λαμβάνουν καμία μουσική παιδεία.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα παιδιά που είχαν εξοικειωθεί με τη μέθοδο εκμάθησης μουσικής Suzuki ήταν σε θέση να αντιδρούν γρηγορότερα από άλλα παιδιά σε ηχητικά ερεθίσματα. Ταυτόχρονα παρουσίαζαν πιο ακονισμένη μνήμη.

Ταυτόχρονα όμως, η μουσική φαίνεται πως βελτιώνει και το μνημονικό. Τα παιδιά που από πολύ μικρή ηλικία εκπαιδεύονταν στη μουσική, ήταν σε θέση, σύμφωνα με την έρευνα, να επιδείξουν καλύτερες επιδόσεις σε διαγωνισμούς μνήμης σε σχέση με άλλα παιδιά που ούτε τις βασικές νότες δεν γνώριζαν.



Πώς έγινε η έρευνα.



Η συγκεκριμένη έρευνα έγινε από Καναδούς επιστήμονες και δημοσιεύτηκε πριν από λίγες ημέρες στη δικτυακή σελίδα της επιθεώρησης Brain. Οι Καναδοί ειδικοί οδηγήθηκαν στα συμπεράσματά τους αυτά όταν κατέγραψαν τον τρόπο που ανταποκρινόταν στα μουσικά ερεθίσματα ο εγκέφαλος παιδιών που είχαν ηλικία μεταξύ 4 και 6 ετών. Οι επιστήμονες χώρισαν τα παιδιά σε δύο ομάδες. Η πρώτη ομάδα παρακολουθούσε μουσικά μαθήματα της μεθόδου Suzuki, ενώ τα παιδιά της άλλης ομάδας δεν είχαν την παραμικρή ενασχόληση με τη μουσική πέραν των όσων διδάσκονταν στο σχολείο.



Εξελικτικές αλλαγές.



Σε διάστημα ενός χρόνου, οι επιστήμονες έλαβαν τέσσερα... δείγματα γραφής του εγκεφάλου των παιδιών και διαπίστωσαν ότι ήδη στους τέσσερις πρώτους μήνες ο εγκέφαλος των παιδιών που ανήκαν στην πρώτη ομάδα παρουσίαζε εξελικτικές αλλαγές ανταποκρινόμενος σε ηχητικά ερεθίσματα. Οι επιστήμονες που έκαναν την έρευνα, γνώριζαν ότι κάποιοι συνάδελφοί τους παλαιότερα είχαν αποδείξει πως παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας, που από νωρίς έκαναν μαθήματα μουσικής, τα πήγαιναν πολύ καλύτερα στα τεστ νοημοσύνης από συνομήλικά τους παιδιά τα οποία σε μικρότερη ηλικία παρακολουθούσαν μαθήματα σε δραματική σχολή. Η συγκεκριμένη ερευνητική εργασία είναι η πρώτη που επισημαίνει τη διαφοροποίηση στην ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών που αποκτούν από πολύ μικρή ηλικία μουσική παιδεία.



Νοητικά πλεονεκτήματα.



Ο δρ Λόρελ Τρέινορ, που είναι καθηγητής Ψυχολογίας, Νευροεπιστημών και Συμπεριφοράς στο Πανεπιστήμιο Mc Master στο Οντάριο, τονίζει ότι οι αλλαγές αυτές που παρατηρούνται ανάμεσα στα εξοικειωμένα και μη εξοικειωμένα παιδιά με τη μουσική, ίσως να οφείλονται στα νοητικά πλεονεκτήματα που, όπως είναι γνωστό, προσδίδει η ενασχόληση με τη μουσική».



Προάγει μνήμη - προσοχή.



Ο δρ Τρέινορ τονίζει πως τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι η μουσική παιδεία έχει αξιοσημείωτη επίδραση στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος ενεργοποιείται σε γενικές νοητικές λειτουργίες όπως είναι η μνήμη και η προσοχή. Από την πλευρά του ο δρ Τακάκο Φουτζιόκα, από το Ερευνητικό Ινστιτούτο Rotman, ο οποίος μετείχε κι αυτός στην έρευνα, επισημαίνει πως «είναι ξεκάθαρο ότι η μουσική κάνει καλό στη νοητική ανάπτυξη των παιδιών και για τον λόγο αυτό θα πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των όσων διδάσκονται τα παιδιά στην προσχολική ηλικία».



Γιατί επελέγησαν μαθητές της μεθόδου Suzuki



ΟΙ ΚΑΝΑΔΟΙ επιστήμονες διάλεξαν να συμπεριλάβουν στην έρευνά τους παιδιά που είχαν αρχίσει να παρακολουθούν μαθήματα της μεθόδου Suzuki για διάφορους λόγους.

Πρώτον, το γεγονός αυτό θα τους διασφάλιζε ότι όλα τα παιδιά ακολουθούσαν την ίδια εκπαιδευτική διδασκαλία.

Δεύτερον, δεν είχαν επιλεγεί για να παρακολουθήσουν τη συγκεκριμένη μέθοδο επειδή διέθεταν κάποιο ιδιαίτερο μουσικό ταλέντο που τους ξεχώριζε από άλλα παιδιά, και

Τρίτον, επειδή είχαν παρόμοια συμπαράσταση από τις οικογένειές τους. Η ιαπωνική μέθοδος Suzuki είναι ένας τρόπος προσέγγισης της μουσικής ο οποίος επιτρέπει σε πολύ μικρά παιδιά να ακούνε και να αναπαράγουν ήχους προτού μάθουν να τους διαβάζουν.



Τι έδειξε το μαγνητοεγκεφαλογράφημα



Οι ειδικοί θεωρούν ότι η μουσική ενισχύει την ανάπτυξη των νοητικών ικανοτήτων στον παιδικό εγκέφαλο και για τον λόγο αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνεται στην αγωγή της προσχολικής ηλικίας

ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ με επικεφαλής τον δρα Τρέινορ μελέτησαν 12 παιδιά. Τα μισά απ' αυτά είχαν ήδη αρχίσει να παρακολουθούν επιπλέον μουσικά μαθήματα της μεθόδου Suzuki - πέρα από τα προβλεπόμενα στο σχολικό τους πρόγραμμα -, ενώ τα άλλα έξι αρκούνταν σε ό,τι διδάσκονταν στην τάξη. Οι ειδικοί κατέγραψαν τη δραστηριότητα των εγκεφάλων των παιδιών χρησιμοποιώντας μια τεχνική που ονομάζεται μαγνητοεγκεφαλογράφημα. Το έκαναν αυτό ενόσω τα παιδιά άκουγαν δύο είδη ήχων: τη μελωδία ενός βιολιού και έναν άλλο τραχύ ήχο από άλλο μουσικό όργανο.

Η τεχνική του μαγνητοεγκεφαλογραφήματος έδειξε πως ο εγκέφαλος όλων των παιδιών την ώρα που άκουγαν το βιολί επεδείκνυε μεγαλύτερη κινητικότητα. Αυτό σημαίνει κατά τους ειδικούς ότι ο εγκέφαλος κατέβαλε μεγαλύτερη προσπάθεια για να κατανοήσει ήχους που έχουν νόημα.

Επιπλέον, στη διάρκεια του ενός έτους που διήρκεσε η έρευνα, όλα τα παιδιά ανταποκρίνονταν πιο γρήγορα στους ήχους που αναπαρήγαγαν οι ερευνητές, δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο μια πρόωρη εγκεφαλική ωρίμαση.

Όμως όταν οι επιστήμονες προσπάθησαν να καταγράψουν την ικανότητα παρακολούθησης και αντίληψης των ήχων από τα παιδιά, διαπίστωσαν ότι ο εγκέφαλος των μαθητών που είχε ήδη εξοικειωθεί με τη μέθοδο Suzuki λειτουργούσε διαφορετικά από των άλλων παιδιών.

Τα συγκεκριμένα παιδιά δεν ήταν μόνο σε θέση να προσδιορίσουν τη διαφορά ανάμεσα στην αρμονία και τη μελωδία αλλά επεδείκνυαν και καλύτερες μνημονικές ικανότητες σε θέματα μη σχετιζόμενα άμεσα με τη μουσική, όπως η αριθμητική, η γραφή και η ανάγνωση.

Give Babies a Head Start in Life-Lovely Baby Music

Σκέψεις & Απόψεις Συνθέτη Raimond Lap



"Είναι γεγονός ότι η μουσική έχει μεγάλη επιρροή στην ανάπτυξη του εγκεφάλου ενός μωρού. Αληθινά πιστεύω ότι αυτό είναι υποτιμημένο- αλλά μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα. Η μουσική μου προορίζεται όχι μόνο για ψυχαγωγία αλλά για ανάπτυξη και μάθηση. Ας δώσουμε στα μωρά μας το πλεονέκτημα της πρόωρης γνώσης" -- Raimond Lap

Διπλά Χρυσά & Πλατινένια Βραβεία

Ο βραβευμένος συνθέτης Raimond Lap είναι

παγκοσμίως αναγνωρισμένος για τις ειδικές

ηχογραφήσεις για μωρά και η μουσική του

απολαμβάνετε από εκατομμύρια μωρά σε όλο

τον κόσμο. Ένας συνθέτης με διπλά Χρυσά και

Πλατινένια CD έχει δημιουργήσει ένα μουσικό

στυλ με ανεκτίμητη αξία για την επόμενη γενιά.

Όπως το βλέπει εκείνος, η μουσική του διεγείρει τον εγκέφαλο και δίνει στο μωρό ένα διανοητικό προβάδισμα σε πολλά σημεία. Μωρά απολαμβάνουν την μουσική του. Μωρά που κλαίνε σταματάνε και ενήλικες χαλαρώνουν με ανακουφιστικά αποτελέσματα. Η μουσική είναι αληθινά η διεθνής γλώσσα των μωρών. Μια ασυνήθιστα ισχυρή γλώσσα, εάν παρουσιάζεται σωστά.



Ο Raimond τονίζει «Η μουσική έχει μια ανεξίτηλη επιρροή στις νέες γενιές. Υπεύθυνη ψυχαγωγία και εκπαιδευτικά στοιχεία συνδυασμένα με μια κλίμακα ρυθμών και κλασσικών επιδράσεων, διεγείρουν τον εγκέφαλο των παιδιών μας και προσφέρουν μια παντοτινά δημιουργική, συναισθηματική και πνευματική εξέλιξη. »



Και προσθέτει, «Ούτε που θα το ονειρευόμουνα ότι η μουσική μου έχει τόσες επιρροές στους ανθρώπους. Την δημιούργησα για μωρά, την αγαπάνε, αλλά και οι γονείς απολαμβάνουν την χαλαρωτική επίδραση της μουσικής. Μερικούς τους παίρνει ο ύπνος όταν την ακούνε. Το πιο σημαντικό πράγμα για μένα είναι το γεγονός ότι η μουσική μου μπορεί να αλλάξει την νέα γενιά και να δημιουργήσει έναν καλύτερο κόσμο.»

Η μουσική για μωρά μπορεί να τους δώσει ένα διανοητικό προβάδισμα; να κάνει το παιδί πιο δημιουργικό και πιο κοινωνικό. Ο Raimond είναι πεπεισμένος ότι η μουσική συνεισφέρει σημαντικά στην εκπαίδευση.

Με το να ακούνε μουσική τα μωρά μαθαίνουν τα στοιχειώδη χαρακτηριστικά της μουσικής—μελωδία, αρμονία και ρυθμό. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα ένα πλεονέκτημα στην μάθηση στα επόμενα χρόνια.

Ιστορία

Ο Raimond Lap είναι ένας βραβευμένος Ολλανδός συνθέτης και δημιουργός της συλλογής Lovely Baby. Είναι σεβαστός και γνωστός συνθέτης μουσικής για ταινίες, διαφημίσεις και μουσική για τηλεόραση και ραδιόφωνο.

Έχει ασχοληθεί πολλά χρόνια με δοκιμές και βελτιώσεις της μουσικής Lovely Baby. Αρχικά ο Raimond ήθελε να προσφέρει στο πρωτότοκο παιδί του την καλύτερη μουσική που υπήρχε αλλά δεν μπορούσε να βρει κάποια που ικανοποιούσε τις ψηλές προσδοκίες του.

Χωρίς να αποτρέπεται ήταν πεπεισμένος ότι το σωστό μίγμα από κλασσικές επιρροές και μοντέρνο στυλ μουσικής θα έδινε στα παιδιά του ένα μελλοντικό προβάδισμα. Θα διέγειρε τον εγκέφαλο τους περισσότερο από το φυσιολογικό και θα τους έδινε την δυνατότητα να αναπτυχθούν περαιτέρω διανοητικά και μουσικά.

Ο Raimond αποφάσισε να συνθέσει την δικιά του μουσική για μωρά, χωρίς να περίμενε ότι θα εξελισσόταν στην παγκόσμια μορφή ψυχαγωγίας και εκπαίδευσης που έχει γίνει σήμερα.

Και τα τέσσερα παιδιά του έχουν εκπληκτικά αποτελέσματα στο σχολείο, δείχνοντας μεγάλη δημιουργικότητα και ειδικά ενδιαφέροντα και ταλέντα στην μουσική. Ο Raimond είναι πεπεισμένος ότι εκτός από τα κληρονομικά γονίδια, το διανοητικό τους επίπεδο ήταν αποτέλεσμα της ειδικά δημιουργημένης μουσικής.

Μουσική

Μουσική
Ο ορισμός που έχει προταθεί για τη Μουσική από τους εθνομουσικολόγους και τους κοινωνιολόγους της μουσικής είναι "ήχος οργανωμένος με ανθρώπινο τρόπο". Η Δυτική Μουσική ορίζεται συχνά ως η Τέχνη και η Επιστήμη που ασχολείται με τους ήχους. Ο διαχωρισμός αυτός της Θεωρίας και της Πράξης καλλιεργήθηκε ιδιαίτερα από τους αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι με τον όρο Μουσική εννοούσαν αρχικά την Ποίηση, το Μέλος και τον Χορό, ως αδιάσπαστη ενότητα τεχνών που καλλιεργήθηκε ιδιαίτερα στο Θέατρο, ενώ την θεωρία της Μουσικής την εξέφραζε ο κλάδος της Αρμονικής. Ο διαχωρισμός αυτός υιοθετήθηκε και καλλιεργήθηκε από την δυτικοευρωπαϊκό πολιτισμό και έτσι σήμερα μπορούμε να πούμε ότι η μουσική ως Τέχνη, έρχεται να καλύψει την ανάγκη του ανθρώπου να εκφράσει, με τους ήχους, τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις ψυχικές του καταστάσεις.

Ως Επιστήμη, εξετάζει την προέλευση, την παραγωγή, τη διάταξη, το ύψος, τη διάρκεια, την ένταση και τη χροιά των ήχων, καθώς και τη μεταξύ τους σύνδεση. Σε αυτόν τον τομέα αναπτύχθηκαν η Μορφολογία, η Μουσικολογία, η Εθνομουσικολογία, η Ιστορία της Μουσικής και η Ακουστική ως ξεχωριστές επιστήμες.

Τα ηχητικά στοιχεία, γίνονται μουσική, μόνο χάρη στην οργάνωσή τους. Χρειάζεται ένας άνθρωπος, ο οποίος κάποιες φορές αναγνωρίζεται από το περιβάλλον του ως προικισμένος με ειδικά προσόντα και με γνώση, για να αποφασίσει πώς θα οργανώσει κάποιους συγκεκριμένους ή μη ήχους της επιλογής του μέσα σε ένα δεδομένο χρονικό διάστημα. Ο τρόπος με τον οποίον οργανώνει ο άνθρωπος το ηχητικό υλικό, παράγοντας μουσική, εξαρτάται από την αλληλεπίδρασή του με το φυσικό, κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον, από φυσικόυς νόμους όπως η συμμετρία, η περιοδικότητα, η επανάληψη, η ταλάντευση, η ηχώ, αλλά και πιθανόν από αστάθμητους παράγοντες.

Η Μουσική είναι τόσο παλιά όσο και η Γλώσσα. Ουσιαστικά εξελίχθηκε παράλληλα με τον άνθρωπο. Όμως, ο έναρθρος λόγος, ποτέ δεν μπόρεσε να αποδώσει όλες τις αποχρώσεις των υποκειμενικών, προσωπικών, ανθρώπινων σκέψεων και συναισθημάτων. Γι' αυτό και ο άνθρωπος ανέπτυξε ένα άλλο ηχητικό μέσο για να εκδηλώνεται και να εκφράζεται: τον Μουσικό Λόγο. Όπως η Γλώσσα χρησιμεύει για την έκφραση των παραστάσεων, των εννοιών, για την ονομασία των πραγμάτων, έτσι, και η Μουσική, αποδεικνύεται μία απαραίτητη ανάγκη τής ζωής, διερμηνεύοντας την ανθρώπινη ύπαρξη σε όλες τις εκφάνσεις της.

Στην δυτική Ευρώπη, η μουσική εξελίχθηκε από τη Μονοφωνία ως την Πολυφωνία και την Ομοφωνία, από την εξάρτησή της από το ποιητικό κείμενο - κυρίως θρησκευτικού, αρχικά, περιεχομένου - έως την ανεξαρτητοποίηση της μουσικής από την γλώσσα μέσω της Ενόργανης Μουσικής, από τις πρώτες προσπάθειες για τη δημιουργία ενός ορθολογικού συστήματος σημειογραφίας με τον Βοήθιο, κατά τον 5ο αιώνα, μέχρι την Τονική Μουσική και από εκεί στην Ατονικότητα στις αρχές του 20ου αιώνα. Στον δυτικοευρωπαϊκό χώρο επινοήθηκαν επίσης και τελειοποιήθηκαν μία σειρά από συστήματα Μουσικής Σύνθεσης, όπως, η Αντίστιξη ή Κοντραπούντο, η Φούγκα, η Αρμονία, ο Δωδεκαφθογγισμός ή Σειραϊσμός.

Η στενή σχέση που είχε και έχει ο άνθρωπος με τη μουσική, επιβεβαιώνεται από το πλήθος των συνθέσεων που υπάρχουν, για κάθε περίσταση της ζωής: θρησκευτικοί ύμνοι, χοροί, φυσιολατρικά τραγούδια, μοιρολόγια, νανουρίσματα, εμβατήρια, πολιτικά τραγούδια, τραγούδια της τάβλας, του γλεντιού, που μιλούν για τις χαρές και τις λύπες, από τη γέννηση ως τον θάνατο, μέχρι τα μνημειώδη έργα υψηλής διανοητικής σκέψης. Την αξία της κατανόησαν και ύμνησαν μεγαλοφυΐες του πνεύματος, όπως, ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας, ο Πυθαγόρας, ο Ρομαίν Ρολλάν, ο Καρτέσιος, ο Γκαίτε, ο Μπετόβεν, ο Βάγκνερ, ο Στραβίνσκι κ.α., καθώς, φυσικά, και οι λαοί με τα παραδοσιακά τους τραγούδια.

Όσο χρειάζεται κανείς να κατακτήσει ειδικές γνώσεις προκειμένου να μελετήσει, να αναλύσει και, κατ' επέκταση να κατανοήσει ένα μουσικό έργο, άλλο τόσο, το μόνο που χρειάζεται για να το απολαύσει, είναι να διαθέσει ορισμένο χρόνο για την ακρόασή του. Η αισθητική απόλαυση που εξάγει ο ακροατής από ένα μουσικό έργο εξαρτάται όμως σε μεγάλο βαθμό από τον μουσικό πολιτισμό στον οποίο έχει μεγαλώσει και από τα μουσικά ύφη με τα οποία είναι εξοικειωμένος. Δύο ακροατές με διαφορετικό μουσικό πολιτισμικό υπόβαθρο, για παράδειγμα ένας Γερμανός και ένας Ινδός, είναι δύσκολο να εξάγουν και οι δύο τα ίδια αισθητικά συμπεράσματα ακούγοντας την 9η Συμφωνία του Μπετόβεν ή μια ινδική ράγκα.

Η Μουσική δεν ανήκει στους "ειδικούς". Είναι πανανθρώπινη, παγκόσμια, διαχρονική πολιτισμική αξία. Το ίδιο ισχύει για τα μεγάλα πνευματικά έργα, που μας χάρισαν οι πιο προικισμένοι από τους δημιουργούς και τους ερμηνευτές της: ανήκουν στο σύνολο της ανθρωπότητας, στον κάθε ένα από εμάς, αποτελούν κληρονομιά μας. Κάθε άνθρωπος μπορεί να αναπτύξει το μουσικό του αισθητήριο. Αρκεί να στρέψει το ενδιαφέρον του. Να εμπιστευτεί τις αισθήσεις του. Να αφιερώσει λίγες ώρες για να ακούσει, συγκεντρωμένος, ό,τι πιο όμορφο δημιούργησε ο ανθρώπινος νους.

Fantasia 2000 - Flamingo

Fantasia 1940 - The Rite of Spring - Part 3: Extinction

Fantasia 1940 - The Rite of Spring - Part 2: Evolution

Fantasia 1940 - The Rite of Spring - Part 1: Genesis

Toccata and Fugue in D Minor - Fantasia (1940)

Fantasia 1940 - The Sountrack

"Dance of the Sugar Plum Fairy"